Vusal Nazimoglu

deyəsən.

2011-01-31T01:00:00.000+04:00

deyəsən, sən də,
mən də yorulmuşuq.
bu qədər sevgi bəsdi daha.
bir az da ruhlarımız sevişsin,
bir az
bizimkilərdən uzaq
sizinkilərdən kənarda.

nə var ki burda?!
adi bir öpüş
bir də dənizdə qağayıların səsi
hər gün gördüyümüz dilənçı qadını
bu gün yerində görmüyək

gəl bir az ağlayaq
sənin yaşın mənim çiynimdə
mənim yaşımsa sənin.
yaşlanma heç.
qov üzündəki qırışları
adiləş bir az.
mən də gizlədim səni,
hündür binalardan.

içəri şəhərdə
kiçik bir kafedə
sevdiyin darçınlı isitsin bizi.

ya da sənə bir şeir yazıb
gizlicə cibinə atım.
o kiçik otaqdaca
bərk bərk sarıl mənə.

ya bir gün darıxsan
sadəcə gülümsə.
inan,
əsən külək nəfəsim olacaq.
saçlarını oxşayacaq.

ayrılıram bu şəhərdən.
ötən payızı çiyinlərimə alıb
ayrılıram bu şəhərdən…

Əli Xəyyam və vüsalNazimoğlu - Yoxluq (Produced by PRoMete)

2011-01-03T23:23:00.000+04:00

http://www.epiloq.com/arxiv/1229

once.

2010-12-31T03:01:00.000+04:00

nəsənsən.

2010-10-25T02:03:00.002+05:00

yaşlanıram

saçlarımla yanaşı

xatirələr tökülür

hər günə bir saç düşür

hər saata

hər ana

üzüm yaman qırışıb

gözüm görür qırışı

yanağımdan aşağı

damcı sular yarışır

daha bəsdi yaşadıq

gəl bir azda biz ölək

danışmayaq dinməyək

bizim üçün ayrılan

torpağıca tez bölək

yarısına sən uzan

üstünü mən örtərəm

sənə soyuq dəyməsin

mən ayaqda ölərəm

Bb.

2010-09-28T23:26:00.001+05:00

sən inci.

kipriklərin qucaqlaşsın.

küsülü qalaq bu payızı,

islanmayaq.

daha yoxdur bir xatirə,

bu yağışa tab gətirə.

iyunada çox uzağam.

dekabıra bir şey yoxdu,

çox boşluqdu.

bir az ətrindən qalmışdı,

bugün yoxdu.

yuyulduqca itdi yaşıl köynəyimdən.

çirklənmişdi.

qalmır heç nə,

sən bilirsən.

susub, susub dinməyirsən.

şəkillərə baxdığımı görən olub.

gizləyiblər.

nə o gündü, nə bu gündü

neçə gündü görünmürsən.

bu da qışa bir hədiyyə...

Vüsal Nazimoğlu

gecənin səssizliyi.

2010-08-11T02:23:00.001+05:00

bir sən əksiksən ay işığı.
üzünü buludlar almış yəqin
gözündə kölgələr gəzir,
bəlkə də elə məndən gizlənirsən...
yəqin ki, haqlısan sən.
bu gözlər,
səni duman görən bu gözlər
bədəninə həsrət qalıb.
öpüşünü miras ver
yanaxlarım sevinsin.
heç nə düşünmə,
baxma mənə.
eləcə hər gecə qonağım ol..
amma, gündüzləri yox ol
amma düzünü de..
ya da,
gəlmə heç...
bilirsən, ən çox nəyi sevdim ?!
sağ əlini.
digərindən bərk tuturdu əlimi.
mən də gülürdüm eləcə.
həm özümə,
həm də sıxdığın ələ.
heç nə yaraşmır,
yaraşmır heç nə,
nə mənə,
nə də ki sənə.

babam ve ben.

2010-07-13T01:52:00.001+05:00

baba, affet beni
bir az kaba oldum,
bir az qaripdim amma bir gunah işlemedim.
acı bir şey, biliyorum.
ama ben beklemeğe alıştım artık. Hatta çok alıştım.
istersen sen de gel.
bak, burası çok güzel.
yanimda bile oturabilirsin.
birlikde bekleriz.
her kes burda,
sıkkınlık yok,
bazıları daha önce gitdi,
geri kalanları burada
ayni bizim gibi bekliyorlar.
zaman bize de gelicek be babam.
bir elini omzuma koydun mu, yeter.
daha bir şey istemem.
istemedim bile.

itmək.

2010-07-13T01:45:00.000+05:00

mədəni qış
sil ayaqlarının qarını
əlcəklərin buzlanıb
dənələrin azalıb
çıxart əlcəkləri əlindən
qonağım ol
buz kimi çay süzərəm
istəsən lap gözümdən dərd verərəm
təki sən qonağım ol

nəsə xoş gəlmir sənə
üzünü yan çəkirsən
əriyirsən dərindən
itib itib gedirsən
sən ki əriməz idin

mərifətli dənələrin
yağdığı yeri bilir
hər düşdüyü ürəyin
dərdin dərindən silir.

nə deyim sənə mən qış?!
sözüm dilimdə donub.

nə istək nə arzu
tələsik deyil
hamısın dondur mənim beynimdə
zamanı yaşlandır
sonra yaxın gəl
gəl, donumu aç,
donum daralıb əynimə yaman sıx gəlir
içimə uzaqdan bir soyuq gəlir
deyəsən mən səni çox gözləyəcəm
deyəsən bu qışda bərk üşüdəcəm

nə deyim sənə?!

2010-07-06T03:24:00.000+05:00

sən mənim qadınımsan, deyilsən ?
bu nə kədər
üzünü buludlar almış yenə
nə deyim sənə?!

bax, hər şeyin sonuna
bir yağış dənəsini
bir bulud atar gedər
yağışlığın tutubmu?!
onda bir yağış göndər!

mənim üçün bulud ol.
mənim üçün yağış at
hər dənənin qədrini
mənim qədrim tək dad

qoyma günəşi çıxsın
o mənə gərək deyil

denən ki: "yağ ey yağış"
təpələri islat sən
kimsə səsin çıxarmaz
səsini eşidənnən

rahat rahat çığır sən.
yağış eşidər səni,
axı söz verib dünən.

bacarırsan bulud ol!
yoxsa yağıb gedərsən.
sonra düşdüyün yerdən,
dönməyə ərinərsən.
mənə fikir vermə sən.

uzaq olun!

2010-07-02T17:02:00.000+05:00

buludlar gözümə düşür,
gözümün qarası hanı?!

eh, nə yağış, nə külək, nə günəş
hərdən sizə uyammıram
islanmıram, üşümürəm, göz yummuram
mənə mi göz dikmisiniz ?!

əl vurmayın yanağıma,
əllərimə, dodağıma!
sizə aid heç nəyimdi,
bu heç nəyi məndə qoyun!
uzaq olun!
uzaq olun!

itirmişəm öz tayımı.
tay tayını tapar deyin,
vaxt tapacaq zamanını,
mən tayını tapan deyil.

nə siz mənə
nə mən sizə uyan deyil!

kimə!?

2010-06-24T03:21:00.000+05:00

hara getsəm
hara üz tutsam
sənə aparır bu şəhər məni
neyniyim!?
yandırımmı bu şəhəri
ya da səhəri gözləyim
günəş doğsun yeni günəş
deyirlər hər səhər
bir yenilik gətirir
mənim səhərimsə çox dala qalıb
yoruldum ta
başqa bir səhər
başqa bir günəş doğsun
rəngi sarı yox
lap fərqli olsun
ya da heç olmasın
eləcə bu şəhərdə
elə burdaca
yıxılım qalım
Bakı, məndən xəbərin yox
necə ki, mənim səndən
get, istəsən insanlarıda apar
sən onlarsız heçsən,
necə ki mən, Bakı !

tələs.

2010-06-22T04:38:00.001+05:00

sənsiz tez keçir
günlər
saatlar
nə dərdi nə qəmi
anıb gedirəm
olmur deyə deyə
baxır aynana
gözüm danışammır
dilim də görmür
məni kim gətirib
sənin yanına
kim gəlib alacaq
növbəti dəfə
heyf ki, özümü ala bilmirəm
azacam, itəcəm
deyəsən yenə.

Love with little hands.

2010-06-21T17:40:00.001+05:00

We have lost even this twilight.
No one saw us this evening hand in hand.
While the blue night dropped on the world.
I have seen from my window the fiesta of sunset in the distant mountain tops.
sometimes a piece of sun burned like a coin in my hand.
I remembered you with my soul clenched in that sadness of mine that you know.
where were you then?
Who else was there?
Saying what?
Under the summer roses

When the flagrant crimson
Lurks in the dusk of the wild red leaves,
Love with little hands, comes and touches you.
With a thousand of memories, and asks you:
Beautiful, unanswerable question.

No more !

2010-06-16T20:00:00.000+05:00

No more thing. Just be away Vus !

adsız.

2010-06-03T02:17:00.000+05:00

nə gülürsən mənə yenə
dodaqların
gözün gülür
elə bilki
ruhun gəlib öz yerinə
nə qəribə

qalma
get
qorxu gəlir canıma
çox uzaqsan
nələr gəlir ağlıma

isti yay yağışı yağsın istərəm
qırıq aynam
daş otağım
bir də
şam ətrafında qızışan pərvanələr
bəyaz əlbisəli
parlaq gözlü pərvanələr
nağıllardakı təki
bir at
bir araba
bir də qılınc verin mənə
amma
bir az fərqli sonluqla

qaçmayım dalınca
axtarmayım səni
qaranlıq ormanda

və səni xatırladan
andıran
bir şey qalsın
soyuq bir əşya
və ya nəsə

uzun uzun adımı çağır
və birdən sus

səssliyin səsini dinlə
nə qal
nə də get
bilmirəm
nə edirsən et

sonsuz qar.

2010-05-30T02:34:00.000+05:00

saçlarıma qar yağır
dənə dənə
düyün düyün
heç ərimir bu istidə
eləcə donub qalır
bu qarın sonu yoxdumu?!

soyuq qorxu alıb canı
itirirəm öz qanımı
alnımda yoxdur yazım ta
yaman itkinləşirəm
bu qarın sonu yoxdumu!?

saçım dənələnir
ağırlaşır
ağır gəlir başım mənə
ağır olur dolaşmağım
üzüm gözüm fağırlaşır
sözüm gəlmir
gedir batır
bu qarın sonu yoxdumu?!

gəzib yoruluram tez
oturmağa halım olmur
qul edir bu başım məni
yağır yağır
yenə dolmur
bu qarın sonu yoxdumu?!

nə edəcəm heç bilmirəm
ağarıram
itib itib bu şəhərin yorğanında
ağ oluram
azalıram
dənələrin
çoxluğundan sıxılıram
ağırlığa tab gətirmir ayaqlarım
hər qalxdıqca
yıxılıram
bu qarın sonu yoxdumu,
düşüb düşüb bitmək bilmir.

Atilla Ilhan - Ben sana mecburum

2010-05-12T14:40:00.001+05:00

Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Birkaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor
Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun

Belki Haziranda mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin
Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin..

bir filmden.

2010-05-04T01:12:00.003+05:00

sana yazacağım bütün sözcüker yetersiz kalıcak biliyorum.
üstüne gökkuşağı kuşandığım bu aşk yalanmış diyeceksin.
bir hiçe sarılmışım diyeceksin.
bunca derdin arasında üzülmene sebeb olduğum için,
hayatına girib seni üzdüğüm için, beni bağışla
senin yerine kendimi koyduğumda yapacak hiç bir şeyin olmadığını
biliyorum.
giderken iki aşk arasında kalsamda, senin aşkını kalbime gömerek
gidiyorum.
insanların gözlerine bakdığımda her kesin aradığı ayni aslında. İşte
ben en başında seni buldum. Bu yüzden sen oldun sevdiyim, unutmaya
çalışdığım. Ayrıldı, belkide her şey. Giderken seni de götürüyorum.
Yalnızlık şarkıları hep bağırarak söylenir ya, ben hep susarak
söyledim şarkıları. Hep bir gideni olduğu için her aşkın bir kalanı,
hep bir biteni olduğu içinde her aşkın söylenen bir yalanı var.
Dörd bir yanım bile yalan olsa da, sana dokunmam, seni hiss etmem,
ilk kez senin olmam, seni sevmem yalan değil diyosun.
Farz et ki hiç yaşamadık, unut gitsin aramızdakı her şeyi.

снег.

2010-04-15T01:59:00.003+05:00

Я помню первый снег в моей жизни.
Кусочки белого снега.
Так красиво, когда вы чувствуете их в ладони.
Так прекрасно, когда вы смотрите на них.
Они как люди, падают и исчезают c земли.
Затем снова, снова и снова падают.
Через некоторое время они теряют свой неизвестный запах.
Вы знаете, наш запах ограничен, он исчезает в течении нашей жизни.
Никто не может сохранить его. Никто.
Найди свой запах и сохрани его навсегда. Снег не имеет собственный запах.
Вот почему мы его любим.
Иногда мы любим людей, которые отличаются от нас, даже запахом.
Может это - реальная история любви.
И когда вы пытаетесь удержать его, вдруг вы видите, что нет его в вашей ладони.
Вы думаете, это реальность или просто ложные истории своей мечты.
С течением времени так медленно, так быстро,
наш мозг теряет воспоминания.
Мы стараемся удержать их, и не потерять.
Это как машина, которая удаляет нашу память.
Мы, наставники нашего мозга. Мы можем управлять им сами.
Нам не нужны другие мнения.
Иногда не хватает времени, чтобы забыть всё, что происходит, что произошло. Всё двигается слишком быстро.
Не пытайтесь двигать время вперёд.
Не теряйте своего запаха.
Вы достойны этого.

Kıvrım saçlılarıma !

2010-04-01T01:03:00.001+05:00

Biri bana bir defa 'Hayatın güzelliği burada ve şu andadır.' Demişti.

Yakında öleceğim. Ve şu ana kadar,

artık korku bana hükmetmiyor.

Hayat zenginliklerle dolu: güzellikler, kahkahalar, paylaştığımız sevinçler.

Hepsini hatırlıyorum.

Arabada uyuyup kaldığında soluk alıp verişini de, bizi gördüğünde annenin yüzünü de hatırlıyorum.

Birlikte bir sürü şey yaptık.

Pek çok şeyler.

Çok şey öğrendim.

Harika insanlarla tanıştım.

Mutluluğunun üzerine titre. Her anın tadına var.

Ve her şeyden önce, beni düşündüğünde üzülme. Kederlenme.

Ve bir gün, benimle konuşmak istersen eğer gerçekten istersen, sevdiğin bir yeri seç. Daha önce birlikte gittiğimiz bir yer. Benimle konuşabileceksin, göreceksin. Çünkü orada olacağım.

Ve unutma,

değer verdiğin insanlara onları sevdiğini söylemekten utanma. Ikinizi de çok seviyorum.

solğun

2010-03-27T02:05:00.002+04:00

Yenə adi günlərdən biri idi. Bir az insan çoxluğu olan yerdə gəzməyə çıxdım. Hər qarşıma çıxan, üz üzə gəldiyim insan gözümün içinə dim dik baxır və sanki soruşurdular. Utanıb başımı aşağı saldım.
Bir neçə addım sonra üzündə təbəssüm dolu bir uşaq mənə yaxınlaşdı və əlindəki bir neçə solğun gülü mənə doğru uzatdı.
“Al bunları, ona hədiyyə edərsən. Bu gözəl güllərin qoxusu ona xoş olacaq, bu həmçinin səni də sevindirəcək”
Aldım. Çox tələsik aldım gülləri ondan. Tikanlarının ovucuma toxunması bir az diksindirdi məni.
Addımlarımın sayı getdikcəö artırdı. Hara getdiyimi bilmirdim, düşünmürdüm belə.
Gedəcəyim yerdə nə bir gözləyənim, nə də bir başqa canlı var idi.
Hər geri baxdığımda ayaq izlərimin yox olmasını seyr edirdim.
Geriyə dönmənin nə dərəcə çətin olacağını düşündükcə yerişimdə bir axsaqlıq yaranır, az qala yerə düşəcəyəm deyə diqqətimi daha çox yerə yönəldirdim.
Beynimdə düman, əlimdə gül, düşündüyüm heç.
Bir az irəliləmişdim ki, yaşlı bir bədən qoxusu üzümü turşutdu, gözlərim isə qoxunun burnuma gəldiyi tərəfə döndü.
“Sən çox pis birisən, insan”
Yox, bu mənə deyilmədi. Sadəcə məni çağırdıqlarını düşündüm, və üzümü sol tərəfə döndərdim. Köhnə libaslı qadın, gözlərimə zillədiyi, üzərinin para pərdələr tutan baxışıarını gördükdə tək bir şey düşündüm:
- “ora bura baxmadan irəliləmək !”
Bu qədər qəribəlik yaşadıqdan sonra gözlərimi yumub bir neçə saniyəlik bərk bərk sıxdım. Bir az sıxlıq yaşadım. Amma insanlar azalmışdı.
Ovuclarımın üşüməsini hiss etdim. Əllərimi aid olmadıqları yerə, ciblərimə saldım.
Bir az irəlidə mənim kiçik, yaşadığım mənsil yerləşirdi. Ora çox az – az baş çəkirdim.
Hər səfərimdə əlimdə nəsə aparmalıydım. Bu dəfə solğun, əlimdə olmasından peşman iki gül var idi ovucumda. Bərk bərk tutmuşdum onları.
Artıq yaxınlaşırdım mənzilimə.
Onu basdırdığım otaqdaca məni gözləyirdi.
Əllərimin izi boğazında, sinəsi cızıqlarla dolu. Hələ sıxdıqca barmaqlarım bir birinə toxunurdu, gözlərini bir müddət bütün gücünü toplayb açıq saxlamışdı. Necə də nifrətlə baxırdın !
Hər həftə sonu bu sıx insanların içinə girər və ayaqlarıma baş qoşub gedərdim. Hər dəsəində həmən bu kiçik dediyim mənzilə gələrdim.
Hər gəldiyimdə, otağa girişim üzümün cizgilərini bir neçə il əvvələ aparırdı.
Amma deyəsən bu dəfə də məndən qabaq bir ziyarətçin var imiş.
Buraya gəldiyim müddət ərzində ilk dəfə idi ki onun göz yaşlarını, və hönkürtü ilə ağlamasının şahidi oldum.
Və həmən gün aynanın qarşısında öz əksimi görmədim. Bəlkə də bu ilk dəfə deyildi amma gözlərimin yoxluğunu düşündüm. Yenidən aynaya yaxınlaşdım. Nə üzüm, nə gözüm, nə mən.
Toxunduğum aynanı toz almışdı. Bəlkə də toxunuşumu belə hiss etməmişdi.
Çox vaxt itirmədən onu öldürdüyüm yerə, otağına keçdim.
Əllərimi açıb dua elədim, sonra özümə qarğış elədim.
Mən səni öldürdüyüm gündən çox keçib, amma hələdə sağsan.
Sonra bəyazlar içində cəsədini gördüm. Heç itirməmişdin üz cizgilərini. Yanaqlarında təbəssüm var idi. Sənin, bəyazlar altından, kiçik parça dəliklərindən parlayan qapalı gözlərin baş ucunda dayanan iki insanı görürdü.
Biri mən, biri də sən.
Ağladıqca ağlayırdıq səni.
Mən bu evə yenə gələcəm. Həmişə gələcəm. Qışda belə gələcəm.
Sən də. Amma daha ağlamayaq. Nə sən nə də mən.

dəyişdim.

2010-03-20T01:40:00.000+04:00

Bu gün səni başqa bir bədənə dəyişdim. Utanmadım, nə də çəkinmədim. Eləcə deyirəm bunu, yəni tam olaraq istədim və etdim.

“İçəri keç, xoş gəlmisən”

“Bəs..!?”

Bilirəm alçaqlıqdı bu, amma yenədə dəyişdim səni, hətta zövq aldım, həzz alaraq etdim bunu. Sinəsini oxşadım o zərif məxluqun, o da sənin kimi gözlərini yumdu həmən an. Bir anlıq zaman durdu onun üçün, əlləri kilidlənmişdi, eyni sənin əllərin kimi.

Gözlərinin qorxusu sinəsini əsdirirdi, titrəyirdi bir azacıq, zövq alırdım, daha çox oxşayırdım, sənin sinəni oxşadığım kimi. Bir azacıq kənar durdum. Boğazım qurumuşdu. Yox !! peşman deyildim heç də. Bədəninin qoxusu səni xatırlatmadı, çox gözəl idi, zərif, tələsik bədəndən uzaqlaşan bir qoxu.

Dəyişik biri, fərqli biri, səndən daha çox fərqli biri idi. İlk dəfə dodağının qulağımın ardına toxunması səni tam olaraq xeyalımdan bir anlığa silmişdi. Daha sonraki görüşlərimizdə belə səni asanlıqla dəyişə biləcəyimi, dəyişəcəyimi artıq rahatlıqla düşünürəm.

Bəlkə də inanmazsan, amma o qədər gözəl səslənirdi sevişməmiz. Hər nəfəs almağım onun incə səsi ilə canlı musiqi yaradır, musiqinin notları onun ayaq barmaqlarının arasından dodaqlarının qabarıqlığına qədər, bədəni ilə rəqs edərək qalxırdı.

Çox incə biri idi, düşüncəmdə hələ belə biri olmamışdı. Sən də onun kimi deyildin, kobudluğun, sıxıcı hərəkətlərin məni bir az yorurdu. Tükənirdim günü gündən, nə yaxşıkı yoxsan.

Nə yaxşıkı yoxsan…

Sevirəm, onunla olmağı sevirəm. hətta çox sevirəm.

Bilirsən bu səni düşündüyümdən fərqli bir şey. Yəni tam fərqli bir duyğu.

Bir anlıq yumulan gözlər, bir neçə saniyəlik səni göylərə qaldıracaq, və tam hündürlüyə çatdıracaq, və bir anda üzü üstə sürətlə aşağıya doğru endirəcək. Ürəyin yerindən oynayıb, səndən tez bir zamanda yerə çatmaq istəyəcək, O yüksəklikdən yerə enməyin bir rahatlıq verəcək sənə. Amma sonrası gərəksiz bir peşmançılıq yaradır, sonda nə etdiyinin fərqinə varmadan üzünü gözünü turşudub oturursan.

Mən peşman olmadım, olmayacam.

Sadəcə o günü unutmuram, bir neçə dəqiqəlik baxışımı.

O zərif sandığım varlığın gözləri alovlanmışdı sanki. Buz tutmuş nəfəsi ilə ovuclarını sərtləşmiş dodaqlarına yaxınlaşdırır, istimək istəyirdi. Çarpayının bir küncündə qısılıb, dizlərini sinəsinə doğru sıxaraq, qolları ilə bərk bərk qucaqlamışdı.

Baxırdım, sadəcə baxırdım. O gün, səni onun ayaqlarının aşağısında, eyni onun kimi qısılıb oturulu görmüşdüm, bəlkə də gözlərimə görünmüşdün, bəlkə də bu qarabasma idi amma sən ordaydın. Sanki bütün sevişməmizi izləmişdin. Bəlkə də bir anlığa belə gözlərini qırpmamışdın.

Bütün bədənimi soyuq tər alıb üzü aşağı enirdi, hər toxunduğu hissə sanki bədənimdən ayrılıb havadaca yox olurdu.

Çəkinmədən gözünün içinə qədər dalmışdım. Cəsarətli biriymişəm.

Baxışından o qədər utanmışdım ki, paltarımı geyinmədən belə qapını açıb çölə çıxmışdım.

Bir azacıq tüstü sayəsində qorxunu gülüşə çevirməyi bacarmışdım.

Gülümsəyirdim, inanmazsan amma həqiqətən gülümsəyirdim. Nə sənə nə də ki ona.

Hər gülüşün bir ünvanı olur bəlkə də, amma kimə ünvanlayacağımı bilmirdim.

Onun dodaqları səninkilər qədər gözəl deyildi, toxumadım belə.

Döndüyümdə nə səni nə də onu gördüm. Sadəcə kiçik bir çarpayı, üzərində bəyaz üstlük, bir də tərləmiş, sanki yenicə üzərindən yorğun, günlərcə uzanlı birinin qalxmasından sonar islanmış döşək. Çarpayı belə yad gəlirdi.

Yorğun idim, üzümdən sanki dəmir parçaları asılmışdı, damarlarım çəkilirdi, alnım dartılırdı, saçlarımı dırnaqlarımla yerindəcə qazıb, ovucumdan bir nəfəsə üfürmək, havaya səpmək istəyirdim.

Qapının döyülməsi bəzən hər şeyi unutdurmağı bacarır.

Köhnəliyi, üzərindəki çartlara sahib olmasına baxmayaraq belə məni soyuqdan qoruyan qapı zərif bir qonaq gətirmişdi həmən gün.

“Bəs sən hara … !?”

“Rahat ol. Gəlirəm indi.”

2010-02-03T14:51:00.001+04:00

Xoşbəxtlik bir anlıqdır,
qısa an, dəqiqə, saniyə, çox qısa. dəlisovluğunu əsirgəmirsən,
özünü bir başqa hiss edirsən.
Tam bir sən yəni, başqa heç nə, istədiyin yerdə bütün nəfəsini toplayıb qışqıra,
istədiyin yerdə qaça, və ya toplu içində özünü ən axmaq biri kimi apara bilərsən.
Sadəcə rahat ol, rahat ol...
Hərdən isə o qədər susqun oluruq, küləyin səsini, yağışın torpağı bir bir,
dənə dənə öpməsini duyacaq qədər səssiz...
Qarşımızdaki insanın nəsə soruşacağı an iflic oluruq,
dodaqlarımızı ha tərpədirik yenə də səsimiz çıxmır.
Bütün gücümüzü toplayırıq yenə də barmaqlarımız tərpənmir.
Hərəkətsiz olub, yerimizdəcə qalırıq.
O an, bir tanımadığın biri belə səni əzizləsə bütün hər şeyinlə ona qaça bilərsən.
O qədər ehtiyac içincə oluruq ki, başımızı söykəmə çiyin axtarırıq.

Sevmək. Xoş səslənir amma bir vaxta qədər olur, dondurma kimi dadlı,
soyuqluğu dodaqlarını keyidir, sevgi beynini ələ aldığı kimi.
Hər şeyimizi atıb ona sığınırıq, hərdən bağrına basır, hərdən isə üz çevirir,
buna baxmayaraq sıxıntısını belə sevirik.

Qaçırıq, qaçırıq, daha da sürətli qaçırıq,
çatdığımızda heç nəyin fərqli olmadığına varıb üzümüzü geriyə çeviririk.
Axtardığımızı tapdıqdan sonra dahası maraqsız gəlir,
getdikcə bunun fərqinə varıb yorğunluğu hiss edirik.
Və sənin sevgin buna sığınmır. Çantasını toplayır, yavaş yavaş, yarı geriyə yarı irəli baxa baxa uzaqlaşır, yeni bir qəlbdə özünə, yeni bir sığınacaq kiralamağa yola çıxır.
O qədər gözəl hisslər yaşanır ki, sadəcə zamanın necə keçdiyini unuduruq.

Biz o qədər qəribəyik ki, özümüzü dərk etmədən ətrafımızı təmizləyirik.

Nə qədər kiçilmişəm, bunları yazmağım sadəcə sizi düşünməm idi, sizi tanımağımdı.
Siz o qədər yadlaşmısınız ki, bütün bu illər sizi unutmama bəs etmədi, hələ də unuduram, hər unutduğumda bu vərəqə, yazdıqlarımın üstünə yenidən yazacam, sonra yenidən, sonra qaralayacam, məndən sonra heç kəs oxuyub anlamasın deyə, və ya bir dəfəlik cırıb atacam.
Biz get gedə yadlaşırıq, get gedə uzaq oluruq.
Hamısın günahı sadəcə məndədi, sadəcə məndə...

(varlığı və yoxluğundan asılı olmayaraq, bəzi itirdiyim və hal hazırda yanımda olan insanlara ithaf olunur)

oxusan.

2009-12-01T15:53:00.003+04:00

kiçik bir sən üçün darıxsam

yenə sən olsan yenə desəm sənə salam mələk

yenə yazsam bir kitab və ya bir məktub sənə

desəm ki mən idim yenidən qapını səssizcə səni oyatmadan vuran

kiçik bir istək diləsən hələ də var olduğunu anlasan

saçına sığal çəkib qorxunu alsam

axşam olsan sonra yorğunlaşsan

yaz gəlsə qaranlığı ilə payızın gəlişini xatırlatsa ulduzları qar dənələri təki yağdırsa

qalsaq yuxusuz yenədə darıxma sən

dəniz dalğaların uzaq tutar yağış susar

tək baxışların

onlar uzaq olmaz pəncərəmdən

uzaq olmaz.

səni oyatmadan.

2009-11-29T03:26:00.003+04:00

rahat etmədim, olmadı səni oyatmadan otağa girməyim.

bu qədər gözəl olduğunu anlamamışdım.

bir göz yummağın, saçlarının yanaqlarına səpələnməsi, yorğanın ayağından bir az yan durması, sinənə düşən ay işığı, bütün bunlar mənə səndən bəhs etdi.

bütün gecəni səni izləmək keçdi beynimdən. çarpayının yanında qoltuqda əyləşib gözlərini açana qədər gözləməyi düşündüm. düşündüm hər gün sən yuxuladıqdan sonra gəlim, yenidən sevim səni, yenə oturub səhərə, sən oyanana qədər sənə baxım.

dodaqların belə fərqli imiş bu gecə. sanki nədənsə sıxılıb bir küncdə dizlərini qucaqlayıb özünü müdafiə edirsən. bir azacıq tərləmisən, yanaqların çəkilib azacıq, yəqin gec gəldiyimi anlamısan yuxuda belə.

o qədər yorğunam ki, bilsən necə gözləmişəm bu zamanın keçməsini, səni görməyi yenidən, günün sonu, sənə ayırdığım yenə də bir gün sonu oldu.

bax, artıq yanındayam, səni qucaqlamışam, üzünü mənə çevir.

yox yox, qal necə varsan, beləcə baxım sənə. bilirəm indi yuxudasan, mən isə səninlə üz üzə uzanmışam, mənim gözlərim açıq, səninkilər isə yumuludur. eşidirsən mi fikirlərimdə bir piano sədası var, sənin üçün ifa edirəm, bəyaz geyimdəyik ikimizdə, sən səmada rəqs edirsən, mən isə sənə tamaşa edərək pianoda ifa edirəm. hər bir not yeni bir təbəssüm verir sənə, yeni bir sevinc verir, dayanmadan rəqs edirsən. sonra enib mənidə özünə doğru çəkirsən.

yox yox, hələ oyanma, hşşşşş..oyanma hələ, yat mənim balaca balam yat hələ, mən gəlmişəm, yaat hələ səhərə çox var
səni görməyə gəlmişəm. səni oyatmadan gəlmişəm, qonaq olacam sonra isə məni səmaya aparacaqsan. yuxunu tərk etmə yat hələ çox var səhərə..

as u know.

2009-11-22T02:40:00.001+04:00

neçə vaxtdır görüşmürük

axır ki, qarşılaşdıq

düşünmüşdüm darıxmaram daha, amma xatırlatdın özünü yenə.

və tapdım səni, yenə görüşdük.

səhifələdim, və yazdım.

özün düzəlt

yenidən yarat istədiyini

bir divara rəsim çək doyunca bax

sonra xəyal qurmağa başla

sonra istəsən sil, daha yenisini çək, bacardıqca böyük çək

yenisi daha böyük, daha gözəl və daha güclü olmalıdı.

divarıda yaxşı yarat.

hər şeyi ondan asılıdı.

silent.

2009-11-04T02:23:00.002+04:00

Soyuqda donaraq həyatını sönən görmək nə gözəlmiş. Qəlb soyuyur, qan yavaşayır.
Yox həyəcan, zəifləyir hisslər.
Və sakitcə yuxuya gedərək ölümlə görüşürsən.
ətrafdakılar isə rahat, yatdığını düşünür.

Tingo

soyuq parta.

2009-10-28T02:35:00.001+04:00

yenədə parta arxasında oturmuşam
yenə də piano notları rəqs edir qulaqlarımda
yenə də sərin meh əsir çöldə, yenə də soyuqlar başlayıb.
bax, heç nə dəyişməyib, sadəcə biz insanlar dəyişirik.
gülüşümüz azalır, artan isə uzaq olan yollar, bərabər olan yollarımız olur.
sökük evlər, qalın paltarlar, birdə bizi isidən ruhumuzun nəfəsi.
uzaqlardan gələn səslər hamısı səni xatırladır.
o qədər uzaq olmusan ki, görsəm səni tanıyacaq mı gözlərim, yoxsa məni bir az da uzaq tutacaq sonra səsləyəcəksən...
o qədər darıxıram ki.
sən axı başqasan, sən axı mələksən
mənim mələyim.

səhv yazmışam.

2009-10-13T03:11:00.000+05:00

bir axşam
sənə bir hekayə oxuduğum yadıma gəldi.
bir az pis olmuşdun.
nə isə səhv yazmışdım.
yanaqların sərt olmuşdu,
gözlərini qırpmadan,
uzun - uzun mənə baxırdın.

yüksəklər.

2009-10-11T01:00:00.002+05:00

Hardasa on bir yaşım olardı ki, bərk qızdırma tutmuşdu məni. atam anam başımın üstünü kəsdirmişdilər, anam tez – tez dərindən ah çəkir, atam isə nə istəyib istəmədiyimi soruşurdu. Mən isə öz keyfimdə idim, gözlərimin içi deyilənə görə qızarmışd. Gördüyüm isə nə atam, nə də anam idi. Orta yaşlı bir kişini evin içində gəzişən görürdüm. Soruşmaq belə ağlımdan keçmirdi ki, ay dayı sən kimsən? Elə dayanmadan gəzirdi, arada bir gəlib gözümün içinə baxıb sonra isə çəkilirdi. Valideynlərim narahat olub həkimə müraciət edmişdilər, onlar da gəlib bir iynə vurdular ki, nə atam, nə anam, nə də ki o kişidən əsər əlamət qaldı. Hamısı bir ağ nöqtədə qeyb oldu.

Deyirlər insan il keçdikcə böyüyür, mən isə gec qalırdım. Kimi uşaqlarla oynadıqda məndən qaçırdılar ki, sən böyüksən, bizimlə oynamaq olmaz sənə, get öz taylarının yanında. Mən də dilxor olub kənarda otururdum. Hava qaralan kimi vaildeynlər öz uşaqlarını səsləyir və ya gəlib aparırdılar. Mən də ora bura baxıb maraqlı bir şey tapmadıqda həyətdəki bulaqda əl üzümü yuyub evə gedirdim. Valideynlərimi uşaqlardan fərqli olaraq acıqlandırmırdım, əksinə onlarla çox mehriban idim, hər axşam yatmamışdan ikisinin də yanaqlarından öpür, sonra isə yerimə uzanırdım. Səhər tezdən anamın hazırladığı gözəl naharın qoxusundan yerimdən dik atılır qaçırdım mətbəxə. Düzdü, o qədər də gözəl deyildi mətbəximiz, amma şükür, bizdən pis olanları da var idi. Sonra atam oyanar, yuyunar və nahar edib işə gedərdi. O qədər çox istəyirəm ki onları, yuxum da belə onları yanımda görürəm. Həqiqətən də valideyn müqəddəsdir.

Bir neçə il keçmişdi onların ölümündən, mən hələ də evə gəldiyimdə divardan asdığım şəkillərinə baxır, salam atam, anam deyib evə keçirdim. gecə yatmağa getməmişdən ayağımın altına stul qoyub qalxar, yanaqlarından öpərdim. Sən demə son illər bu belə imiş, mən onları uzun illər əvvəl itirmişəm, sadəcə indi indi bunu dərk etmişəm. Bir gün evə gəldiyimdə, qapının cırıltısının susmasından sonra anladım ki, illərdir mən tək qalıram bu evdə. Və hər səhər mənim naharımı hazır edən anam yox, qonşumuz Gülnarə xala imiş, uşaq vaxtından məni öz oğlu kimi saxlayar, bir dediyimi iki etməzmiş. Səhər əl üzünü yuyub nahardan sonra işə gedən isə onun böyük oğlu Fərid. Uşaq olarkən ona ata demişəm deyə bu cür qavramışam və mənə rahat olsun deyə heç kəs düzünü deməyib. O da mənim ki atasız böyüyüb sən demə, amma ana qoxusunun nə olduğunu o bir az da olsa bilir. Deyilənə görə uşaq vaxtı bərk xəstələnmişəm, tez tez yuxumda atamı görürmüşəm, anam isə səhərə yaxın çarpayımın kənarında oturub yanağımdan öpər və məni oyadardı ki, qalx nahar et. Bütün bunları düşünürəm, düşünürəm... İndi bütün qonşuların gözü məndədi, elə Gülnarə xalanında, Fəridində, hamısı gözlərini mənə dikiblər. Xəstəxana maşını da gəlib. Amma daha qızdırmam yoxdu, xəstə də deyiləm. Onlar aşağıda, mən isə yüksəklikdəyəm. İnsanlar həqiqətən də çox kiçikmiş. İndi mən özümü atacam bu yüksəklikdən, və yerə düşdükdə atamıda, anamıda görəcəm. Heç ağrı belə hiss etməyəcəm. Necə ki, indi.

go slow.

2009-10-08T02:28:00.000+05:00

çox sıxılıram çox.

hərdən əllərimlə didib, çiyinlərimdə gizlədiyim qanadları üzə çıxartmaq istəyirəm ki, uça bildiyimi göstərəm...

qalın geyin.

2009-10-07T02:39:00.000+05:00

bir xətt idin həyat yolumda sən
hər baxdıqda sənə, gözlərimin kənarları qırışlanırdı, yaşlanırdım...
sümüklərimi inildədən ağrın, həzz verməkdənsə itirirdi səni.
sənə bir payız xatirəsi deyə səslənmişdim, uzaq uzaq qış gətirdin, çox tələsdin...
gözlərinə qar yağmışdı artıq, bəbəklərini qoruyacaq bir kipriiyin belə qalmamışdı...
soyuqlar düşür artıq, əynini qalın geyin...

iki.

2009-10-05T01:44:00.000+05:00

bir, iki.

sadə, uzaq və yumşaq yastıq.

yatdıqca oyanmaq istəmə.

oyandınsa yatma.

çox sadə, sadəcə iki gün... özümlə iki gün

güzgü insanı necə də qəribə göstərirmiş.

umbrella.

2009-10-02T01:50:00.001+05:00

hardasa dərin bir quyu qazırsan, içi isə şirin suyla dolu.

günlərin, illərin, dəqiqələrin həmən quyu ilə söhbət etməklə keçir. yalnızca keçib quyunun kənarında oturub, dərinliyinə baxırsan, kiçicik bir daş qırıntısını əlinə alıb atırsan quyuya, bir az sonra ordan gələcək səsi necə həyəcanla gözlədiyini hiss edib, dərindən nəfəs alırsan. qoxusunu belə hiss edirsən.

soyuq su damcıları ovuclarına toxunduqca yol kənarında düzülən işıq dirəklərinə baxıb üzünü yuxarı tutunca, tutqun səmadan damcıların get gede böyüdüyünü hiss edirsən, sanki damcılar dayanmayacaq və dünyanı su basacaq kimi fikirlər canlanır beynində. sonra damcılar get – gedə azalır yenə də səmaya baxırsan, tutqun səmanı görmürsən daha, çox istəyirsən həmən tutqunluğu, sanki sənin içindəki hisslər idi səmanın tutqunluğu, sanki sənin hisslərin idi su damcıları ilə yerə enən.

buludlar uzaqlaşır, və kiçik parlaqlıq görürsən. ulduzlar , qaraya boyanmış parça sanki göy səmanın üzərini örtür, və çəkilmək istəmir. getdikcə qaranlığıda sevməyə başlayırsan, hər günün qaranlıq olmasını istəyirsən, günəşin çıxmasını belə çox görürsən.

gözlərini açırsan, sağ tərəfində körpə gülüşlü, saçları sinəsini örtmüş birini görürsən. bütün istəyi ilə sənə baxdığını görürsən. yanağına əlini çəkib tumarlayırsan. gözləri sənə sanki bütün daxilindəki səs küydən xəbər verir. necə maraqlı olduğunu anlayırsan onun yavaş – yavaş , sənin üçün. və bir gün qalırsınız tək, sən və o. fikirləriniz qarışır, sən ona o isə sənə nə danışdığını anlamır, otağa qaranlıq çökür, pəncərədən düşən ay işığında rəqs edən kiçik toz dənəciklərini görürsən. getdikcə sevgin artır və yaxın olursan, amma bir gün, nə həmən sinəsinə saçları sarılmlış, nə maraq, nə də həmən işıqla rəqs edən tozcuqları görürsən ətrafında...

her şeye şükür etməklə keçir günlərin.

happy b-day.

2009-10-01T03:02:00.001+05:00

ana, yaxşıki varsan.

bilirəm narahat olub zəng edirsiz evə gecikəndə, amma hərdən siz zəng etməyəndə mən narahat qalıram ki, görəsən niyə zəng etmədilər.

sizi üzməməyə çalışıram.

doğum günün mübarək canım anam.

there was a whisper.

2009-10-01T02:03:00.000+05:00

kimlərsə ad günlərini hamıdan tez xatırlamağıyla yadda qalır
kimlərsə nə vaxtsa səni tək qoymayıb deyə onları xatırlayırsan
kimlərsə əhvalın olmayan vaxtı təsadüfən zəng edir, "və hiss elədim ki nəsə olub o na görə zəng etdim" deyir, biz isə sadəcə inanırıq.
edəcəyimiz başqa bir şey yox, hərdən azacıqda olsa süni gülümsəmək gərəkir, və bəziləri isə bunu uzun uzun etməyi sevirlər.
bir anlıq özünü xoşbəxt hiss edirsən, o vaxtadək ki, oyanırsan.
bir pıçıltı, bir ağır piano notu beyninə dəydikdə oyanırsan, ətrafa baxıb hər kəsin üzündə təbəssüm görürsən, sən də gülümsəməyə çalışırsan, lakin olmur.
sən axı başqasan.
nəsə səhv gedir, nəsə yanlış, nəsə anlaşılmazlıq var özümdə.
dünənim, bu gününüm, arzu, xəyal və başqa nələr, birdən sanki F5 ə toxundu barmağım...
yeni səhivə, boş...
I have to create.

çoxsunuz.

2009-09-30T01:37:00.000+05:00

hərdən elə xatirələr yaşayırıq ki,

bir neçə il geriyə qanadlanıb, elə həmin günlərin içindəymişik kimi hiss edirik özümüzü.

bir az kövrəlib, bir az da şirin günlərdən danışırıq, hərdənsə tam başqa hisslər yaşanır, aynalar kimi, sən ona baxırsan, özünü görürsən sadəcə, o isə səni, və səndən daha çoxunu, istədiyini görür, hətta danışa bilir bəlkədə, sadəcə susub səni dinləyir...

o qədər xatırlatdı ki uşaqlığımı, o qədər sıxıcı hisslər yaşadım ki, o qədər düşündürdü ki məni, pərdənin kənarları, azacıq süzülmüş parçası, pəncərədən yol tapan, keçən su damcısı, yorğun ev xanımının mənə baxışları, necə yorğun idiniz bu gün, iki bacının yavaş yavaş, tələsmədən danışması...

özümü gördüm, ağlayan pəncərədə gördüm yanaqlarımı, şam təki ərimişdim, əridikcə süzülürdüm, damcı damcı olurdum, yağışın səsi, onun pıçıltısı..qorxusu

damcıladıqca qaçıb anamın ayağını qucaqlayırdım qorxudan, səsi belə acıdırdı canımı, indisə ayrıla bilmirəm ondan...səslədikcə gedirəm qucağına

hər biri danışırdı gözləri ilə, hər biri bir sual verirdi

hərəsinin içində dolu, təmiz bir öz var idi.

çırpınırdılar çıxmağa, ancaq yorğunluq almışdı gözlərinin qarasını.

günləri qutunun içərisində keçirdi, hərdən kiçicik deşikdən boylanıb səmaya, quşlara baxırdılar.

bir tək nəfəsləri qalmışdı.

o qədər təmiz idilər ki, danışmağı belə çətin.

kiçik eynəklərinin altında qara gözləri, dolğun təbəssümləri, çılğınlıqlarını gizləməyi bacarmırdı.

sanki qaçıb sığınacaqdan yox olsalar yağış yuyub aparar qutularını, onsuz qalarlar deyə qorxurdular...

hərdən susur, hərdən dərindən nəfəs çəkib sonra isə bir cümlə.

çox istəyirdilər, sadəcə istəklər hər an uzaqlaşa bilir, uzaqlarda özlərinə sığınacaq tapırlar...

hər attıqları daş yerə düşür...hər addım başqa ünvana aparır yaxındaykən...

o qədər səbirsiz idilər ki, qucaq dolusu gül yığmışdılar mənim üçün, sanki mən mələyəm, sanki onları qəfəsdən azadlığa mən buraxacam.

niyə qucaqlamadım sizi, niyə baxa bilmədim gözlərinizə doyunca, niyə sevgimdən bir azacıqda sizə vermədim...niyə..

mən ki sevməyi bacarırdım...axı bacarırdım

mən axı istəyirdim...

especially.

2009-09-29T02:22:00.000+05:00

hər şey müvəqqətidi
sevgi, incəsənət, yer kürəsi, siz və mən.. əsas da mən

passion.

2009-09-28T01:36:00.000+05:00

sevişmək..hmm
necədə gözəl bir hiss.
susuzluq, qəlb döyüntüləri, hərarət, qaranlıq otaq, bir - birindən ayrılmayan gözlər.
bəzən elə duyğuları yaşadır ki, zamanı dondurub yaşamaq istəyirsən sonadək.
heç kimi düşünmür, yalnız onunla yaşayır ruhun, daxilin, və hər şeyin.
toxunuşu tüklərini ürpəndir, körpə uşaqlar kimi qollarına qısılıb dolu gözlərini ona dikirsən.
əzilib, qurur hasarlarını sökürsən qarşısında, bir anlığa bağlanırsan qapısı önündə.
sən olursan evdar, o isə qazanıb gətirən. Bütün günün isə onu gözləmək olur ki, evə gələn kimi səninlə ola, öpə, əzizləyə və ya başqa nəsə.
hərdən isə çox darılırsan. Yorğunluğunu səninlə paylaşmaz, yuxusuna daha çox bağlanar, ayrılıb bir çarpayıda yumar səni dəli edən gözlərini.

solğun.

2009-09-27T03:02:00.000+05:00

quşlardan xəbər tutdum səni, solğun idin.
yaş var idi gözlərində.
susqun idin sahibsiz küçələr təki.
basdırmışdın məndən qalan bir gününü daha.
getdikcə, ardı ardına hər günü yalnızca, mənimlə dəfn edirsən.
qolların yorulmasın sevdiyim.

message in a bottle.

2009-09-26T01:56:00.000+05:00

atam, anam körpə uşaqlar kimi yuxuladılar artıq...
mənsə gecənin gəlməsini gözləyirdim ki, hər kəs yatsın gəlim burdaca səninlə tək qalım
günlərim adi keçir sadəcə darıxmaqla
bir o başa bir bu başa gedirəm, hərdən oxuyuram nəsə, hərdən çay içirəm, hərdən astadan zümzümə edirəm hansısa mahnını, hərdən isə şəkillərə baxıram...
hər yuxumda mənimlə olursan, yan - yana, yarpaqların üzərində uzanıb gözlərinə baxıram, sonra səmaya baxıb buludlardan həriflər düşünürük
sənə bir məktub yazdım, gedişinə
bilirəm gecdi bunu yazmağım, amma yazdım, sonra isə büküb bir kiçik şüşəyə atdım, sonra isə dənizə...
.................................................................................................................................
səni çox istəyirəm
qucaqlamaq, yanaqlarını ovuclarımla tutub gözlərinə diri diri baxmaq
qulağına pıçıldamadan, qışqırmaq istəyirəm
səmaa qalxıb, buludları parçalamaq, səhəri axşam etmək, axşamı səhər etmək istəyirəm
elə darıxıram, kaş ki dönüb baxa bilərdin
başını bir azacıq sol çiyninə doğru əyib dodağını küncə tərəf turşudardın
dizlərimi yerə söykəyib qollarımı açardım sənə, qaçardın uzaqlardan
qaçardın, qaçardım sənə doğru
qoxunçün çox darıxdım
bilirsən, bu dəqiqə o qədər istəyirəm ki gözlərinə baxım susum sadəcə baxım
qəribə sevgi yaşadıq səninlə
quruduq içində, yaşardıq, solduq, oyandıq, xoş oldu, çaşdırdı hərdən, donub qaldıq, addımlamadıq, sonra yenidən qayıtdıq, yenidən gördük, uçduq yenə, sonra qaldıq...
hə indi qaldıq...
sənin üçün çox darıxmışam... görəsən bu məktubumu gətirəcək sənə dəniz, külək ?!
görəsən sən oxuyacaqsan, yoxsa heç görməyəcəksən, bəlkədə heç gəlməyəcək, yada kiminsə ayağına gedəcək sonra isə sevindirəcək onu, ümid verəcək...xəbərsiz belə olsa
görəsən gətirəcək mi sənə sevgimi bu saf, bəlkədə günahlı şüşə qab...
görəsən səni qaytaracaq mı, yoxsa eləcə şüşənin içindədə uzun yuxuya gedəcək hərflər.
gətirəcək mi su pəriləri sənə məktubumu
yoxsa itələyib özgəsinə yollayacaqlar...
kimisi səni pisləyir, kimisi məni... o qədər susqun olmuşam ki.
əvvəllər danışanın gözlərinə baxardım, indi isə gözlərində səni axtarıram hamının.. bəlkə rəsmin canlanar gözlərində onların, ən son gördüyümdən nə qədər vaxt keçib, nə qədər uzanıb zaman
nə qədər dəyişilmisən indi sən.
görən nələri silmisın yaddaşından, nələri xatılamısan yox olsun deyə, nələri dəyişmisən.
darıxmısan görəsən, yoxsa onu da silmisən artıq....
................................................................................................................................
hər gün bunları düşünürəm, yazmaq gəlir içimdən
faydası yox deyə sadəcə bura yazdım...
nə vaxtsa oxuyarsan burdan da yəqin ki, onda məktub uzun uzun yollar qət etmiş olacaq
zaman necədə tez keçir
şirin yuxular sənə, gizlicə öpdüm səni
səni öpdüyümü sən də bildin, yanağın üşüdü azacıq...mən idim o
şirin yat...mən bir azda səni düşünüb sonra yuxulayacam.

l autumn l

2009-09-25T03:01:00.000+05:00

yenə sanki soyudu beynim
yenə eyni şeyləri xatırlatdı mənə səsin
unuduram, bilirəm eynisini sən edirsən, çox rahatam, sıxılmayacaqsan daha
istədiyin qədər oynayarsan qarla, əllərin donana qədər oynayarsan
sonrada huh huh edib, nəfəsinlə isidərsən soyuq əllərini
düşünməzsən istini, soyuqla yaşayarsan isidə isidə...
sanki mən yazıram, yazımın başlanğıcı mən sona yaxınlaşdıqca silinir...
bir anlıq qışı səslədim, yoxdur...
nə sən, nə qış var...mənə sadəcə payızın göz yaşı qaldı...
artıq addımlarını hiss edirəm sarı yarpaqların, xəzanın...
gətir yağışımı, soyuğumu, gətir, sıx məni bağrına...
soyuq dodaqlarınla isit dodaqlarımı, gülümsət yenidən məni qaytar həyata
sevdir özünə yenidən, o qədər darılmışam ki..
qızıl yarpaqların içində uzanmaq, islaq torpağını qoxulamaq istəyirəm..
al məni buralardan payız al məni al götür uzaqlara...apar məni

eternal sunshine of the spotless mind.

2009-09-24T02:50:00.000+05:00

çox şeyi dəyişdin məndə...sevdim səni

hətta, ailəmin belə xəbəri oldu ki, bir filmi sevdim..

mənə sevgi dərsi keçdin...

necə ağlamışdım ilk sənə baxanda

baxışlarınızla danişmağınız...

ilk dəfə sizinlə sevdim...hələdə unutmamışam

uzun zaman belə olsa unutmamışam...

sıxıldım.

2009-09-24T02:34:00.000+05:00

yıxma,
dəymə mənə...
uzağam, susmuşam,
qaçıram səndən
o qədər yorulmuşam ki, səsini belə eşitmək istəmirəm
bir az sonra yox olacam
daha heç bir vaxt, heç bir vaxt olmayacam qarşında, nə tanıdığın, nə də nə vaxtsa bildiyin biri olacam...
sadəcə səhv idim, anlayacam...xoş olacaq, bir an belə yadına düşməyəcəm...sadəcə beynində qalacam
hələlik.

goodbye.

2009-09-23T01:52:00.000+05:00

I'm thinking of you
In my sleep
They're not good thoughts
The worst kind of sad
I've noticed things
Cannot be repaired
When I wake up
I'll be in despair

Cos I know I've got to say
I know I've got to say
Goodbye baby goodbye
Goodbye baby goodbye
You're my sweetheart goodbye
You're my sweetest goodbye

I know I'm gonna look
So, so, so, so bad
But there's no easy way
For me to have to walk away
But I don't want to hear this no more
And I don't want to feel this no more
And I don't want to see this no more
And I don't want to experience this no more

Cos I know I've got to say
I know I've got say
Goodbye baby goodbye
Goodbye baby goodbye
You're my sweetheart goodbye
You're my sweetest goodbye
Goodbye
You're my sweetest

[ Archive - Good bye ]

snow.

2009-09-23T01:44:00.000+05:00

xoş xatirələr xatırlandıqca, unutmaq daha rahat imiş...

daha çox darıxdıqca, daha çox unudursan,

uzaqlarda olduqca daha çox, təmiz, özün təki nəfəs alırsan

sanki səndə uzaqdasan, bir an gəlib bir an isə gedən yuxu təki...

ah çəkirsən, nəfəsin də sınır gedir bir anlığa, yenə də gülüşünü gizləmirsən...

hündür binanın, böyük bir pəncərəsının qarşısındayam sanki, bardaş qurmuşam, yüksəldikcə hava daha da təmizlənir...

gəl oturaq bir az, başımı dizlərinə qoyum, azacıq danış, mənsə səssizcə gözlərinə tamaşa edim...

körpə olmaq istədim.

2009-09-22T01:32:00.000+05:00

bir azacıq soyuq su vurdum üzümə,
bir azacıq dərindən nəfəs,
bir azacıq gülümsəmək,
bir azacıq
bir azacıqda anamın əllərinin istisini yanağımda hiss etdim.
hər şey necədə gözəl
dərimdən körpə vaxtı gələn süd qoxusunu hiss etdim...
atamın kiçik, azacıqda dərin və susqun gülümsəməsini xatırladım.
bir azda köhnə məhəlləmizdə yerləşən bir foto studiya yadıma düşdü, hər şəkilin üzərində kiçik hərflərlə yazılardı "foto studiya 8 mk.rayon"...körpə olmaq istədim
biz necədə qəribəyik, hər şeyi dəyişmək istəyirik, amma belə də gözəldi
ətrafına baxdıqca, hər şeyi görmək mümkün olur.
sadəcə zamana inam gərək deyil.
buraxar yarı yolda bizi o da, istədikcə...

Apocalyptica - the Unforgiven

uzaqsan.

2009-09-21T02:34:00.000+05:00

niyə bu qədər uzaqlardasan...

çox darıxdım, çox

bu günü darıxmaqla keçirdim, o qədər uzun oldu ki darıxmağım..bitmək bilmədi

haralardasan indi..

rəngli otaq.

2009-09-20T00:58:00.000+05:00

bu otaq mənimdi

rahatam, dincəlirəm burada... hər istədiyimi danışıram

hər istədiyimi görürəm, istəyənlər yanımda, istəməyənlər bir azacıq uzaqda

ruhum dincəlir..

bu gün bir neçə şey anlamışam..

çox sevinirəm,

azacıq pis olsamda, sevinirəm ki hərdən insanlar doğru qərarlar verməyi yaxşı bacarırlar

çox sevinirəm ki Dərviş kimi birini tanıyıram

çox sevinirəm ki ailəm var

çox sevinirəm ki dəyişmirəm, sadəcə bəzi şeylərin doğrusunu qəbul etməyi örgənirəm.. gec olsa belə

qürurun qırılmasını və daha nələri yaşadım, yenə də pis olmamışam

sadəcə çox sevinirəm ki, getdikcə anlayıram özümü

...

utancaq.

2009-09-18T20:27:00.000+05:00

necə də günahsızsanmış...
sənə nəsə yazacaqdım ama vaz keçdim, nə fayda yazmağımdan dedim
sonra oturdum,
çay suzub, bir azacıq dincəldim
sənsə elə həmən yerdəcə divara söykənmişdin, çılpaq idin
hər şeyini mi aldım mən ?!

kaş ki.

2009-09-18T20:19:00.000+05:00

kaş ki səni öldürə biləydim
sonra, gizlin bir yerdəcə
boğardım sevə sevə səni
sonra, sonra boğazında qalan acı barmaq izlərimi öpüşümlə yox edərdim
elə ordaca ağlayıb, elə ordaca torpağı qazıb,
səssiz,
sadəcə nəfəsimin zümzüməsi ilə
basdırardım səni...

uzun zaman.

2009-09-17T22:52:00.000+05:00

bir ilan gərək,
zəhər tökə qədəhimə
bir zəhər gərək
yıxa bilə məni yerə
çırpınaraq vucudumu cırmaqlaya
gözlərimi didib - didib
yerindəcə parçalaya
qarmağıma, tilovuma tuş gələrkən
məndən qaçıb
uzaqlarda gizlənərkən
azacıqda qeybət edib söz dinərkən
bir anlığa niyə məni xatırladın ?!
ucuz baxdın
göz yumduğun saniyələrə
qırışmadın
qış gələndə qar dönəndə
mənə doğru əllərini gizləyəndə
niyə məni bir anlığa düşünmədin ?!
cox bir uzun zaman keçdi
yenə gəldin
xoş oldu çox, zaman keçdi
yenə səndin
mənsə dəyişmişdim bir az səni
xoş günlərə
qəribəydi, qəribəydi yaz gəlincə

photo by
vachi-bumbernickle.deviantart.com

let's dance a lot,,,

2009-09-17T02:47:00.000+05:00

gəl bir az rəqs edək

yağışın sərin damcısı yaratsın mahnımızı

sən iri addımlar at qaranlığıma doğru gedək

qorxularını at kənara,

qapanmasın sevgimizin pərdələri

yağış, yazdım, yazdım səndən hekayələr şeyirlər

başqa heçnə deyə bilmədim

susdum, sadəcə dərinliyini görmək istədim

o qədər çox istədim ki səni

sərinliyin üçün darıxdı vücudum...

istəmirəm buranın çirkli asfaltına, torpağına yağasan

səni gedəcəyim yerlərə götürmək istəyirəm

özümlə birgə

uzaq olmaq buralardan.

ilk dəfə səni düz bir il əvvəl yağanda duydum.

artıq o qədər doğma olmusan ki, ayrılmaq belə istəmirəm səndən

damcılarını, göz yaşını töksün buludların nə qədər ki burdayıq

sonra ancaq mənim üçün ağlayarsan

amma sevincindən

həmişə mənimlə olarsan

sənlə ağlayaram doyunca

yuxu aparınca isə isladıb isidərsən məni...

öz dünyam.

2009-09-16T01:54:00.000+05:00

bu axşam biz olmadıq

olduq iki ayrı insan

iki ayrı əl

bir bədənimiz yox, ayrı ayrı bədənlərimiz oldu

sən cinayətkar, mən isə öldürmək istədiyin biri oldum

izlədin məni, evə yaxın qaranlıq keçiddəcə saxladın,

silahı dayayıb gicgahıma sıxdın tətiyi

heç kəs manə olmadan, heç kəs duymadan elə ordaca gəbərdim...

çox rahatam oldu, çox

başqa bir dünyadayam

sənsizlik belə gözəl, çooooox uzaqlardayam çooox, tək səndən yox, onlardan belə uzağam..

burda kiçik çayım, kiçik ağacım var, hələ bir dənə də şəlaləm var, sizin dünyanızdan fərqlidi burası.

boyalar götürmüşəm özümlə, hər gün bir hissəsini boyayıram dünyamın

getdikcə daha da gözəlləşir

bir də, bir də məni anlayacaq, məni isidəcək kitablarım,

istədikcə dayanmadan yazacaq qələmim

və yazdıqca bitməyəm dəftərim var

darıxsam belə gəlmərəm yanınıza

sıxılsam belə demərəm

nə qədər bacarsa uzağ olacaq nəfəsim

payıza çox az qalıb.

great expectations

2009-09-15T15:35:00.000+05:00

görəsən sənə baxmaq ikinci dəfə qismət olacaq mənə ?
böyük ümidlər
yadıma gəlir 98 ci ildə ilk dəfə baxmağım
öpüş səhnələrində atam görər deyə gözümü yummaqlarım, sonra barmaqlarımın arasından bir saniyəsini belə qaçırmayım deyib baxmağım
necə darıxdım gözəl Estella üçün
necə darıxdım sizin üçün

mayıs sıkıntısı

2009-09-15T02:01:00.000+05:00

aklımdan çıkması bile zor bir duman
karanlık odada ağlıyor gibi durmuş kadehler

çok mu acı çekdirdim ona, çokmu yaktım canını, çokmu ?!
n' apdım ben Tanrım !...
ufacık bi çocuğu odaya kapatıp, dövdüm, ağladı peşimden
ısırdı kollarını, gönlünü aldım ufacık ufacık
kadehime şarab dökdü, onunla bir uyudum, küçüldük, hiç kimse görmeden küçük çocuklar gibi oynadık herkesden uzak.
ne kadar çabuk geçiyormuş zaman
ne kadar acı oluyor ruyalar
bazen uyanmak bile zor gelir
Allahım, sen büyüksün, bak ben böyle de çok memnunum
bak, gülümsüyorum )
artık bana hiç biri gerek değil
ben de onlara, her birinin kendi hayatı var
çok acıdım, çok yoruldum, çok ağladım...
benim içimde saklayacak kadar onlar var, artık gerek değiller
hepsini anarım, sıkarım kalbime uyurum yavrular gibi
her uyuduğumda
artık onları unutmam gerekdiğini anladım, artık yeni bir isim, yeni bir arkadaş, yeni bir ben gerek bana
seni sevmek ne güzel Allahım
ne güzel ismin
Allahım

yenə də gülümsə.

2009-09-14T02:02:00.000+05:00

Buna da alışaram, mən ki güclüyəm

13.09.2009 (17 : 57)

yenə mi...!

2009-09-13T02:10:00.000+05:00

bir anlıq, bir neçə dəqiqəlik qaldım...

doyamadım gözlərinə baxmaqdan..
sanki qapanıb damcılarına bir çətir tək islandım yağışlarında,

süzülüb gözlərindən dodaqlarına yönəldim, kiçicik dodaq çatlarını qucaqlayıb

boğdum özümü gülüşlərlə ki, necə də vuruldum...
vuruldum sənə bir anlıq, bir ilk baxış deyil, bir sevgi də deyil,

sadece o qeder xoş təəssürat yaratdın ki, donub qaldım bəbəklərinə baxdım durmadan
qulaqlarımda saksafon sədasì, gözlərimdə mavi okean, qoxun isə kənarda suyla oynaşan dəniz pərilərinə çəkdi...

əllərim əsir, gözlərimdə təbəssüm yaranır hələ də, sanki dunyanın sonunda bir dayanacaq var, qısılıb ora sənin gələcəyini gözləyirəm... ama gəlməyini istəmiəcəm, sadəcə hər gələnin təbiətini məhv edirəm, okeanını kiçik dənizlərə bölüb parçalayıram...səni parçalamaq istəmirəm, sadəcə bir anlıq yanımda olmağını istədim...daha çox qalmaq, daha çox baxmaq gözlərinə, bəyaz əlbisənin üzərinə düşən günəş işıltısı qamaşdırsın gözlərimi istədim...
tək tək gülüşün, dodaqlarından qulaqlarıma göndərdiyin səsin, zərif, incə gözəlliyin indicə alt üst etdi məni
mən sənə vuruldum sən bilmədən

12 Sentyabr

12:00 ( Gəncliyə gedən yolun kənarında yerləşən aptek... )

isti qucaq

2009-09-12T03:29:00.000+05:00

az qalıb səhərə

qaranlığın bitməsinə çox az qalıb

pərdələri oynadan külək

xoş bir səs gətirir qulağıma uzaqlardan

sərin meh əsdikcə titrədir səsimi.

isti bir qucağa sıxıb,

bərk bərk lay lay deyir mənə.

sanki ağlayacaq sevincindən kirli gözlərin

mən, sən birdə qoxun

bir də sənə gizlicə baxmağım qalacaq

...

2009-09-12T02:37:00.000+05:00