Wednesday, August 11, 2010

gecənin səssizliyi.

bir sən əksiksən ay işığı.
üzünü buludlar almış yəqin
gözündə kölgələr gəzir,
bəlkə də elə məndən gizlənirsən...
yəqin ki, haqlısan sən. 
bu gözlər, 
səni duman görən bu gözlər
bədəninə həsrət qalıb.
öpüşünü miras ver
yanaxlarım sevinsin.
heç nə düşünmə, 
baxma mənə.
eləcə hər gecə qonağım ol..
amma, gündüzləri yox ol
amma düzünü de..
ya da, 
gəlmə heç...
bilirsən, ən çox nəyi sevdim ?!
sağ əlini.
digərindən bərk tuturdu əlimi.
mən də gülürdüm eləcə.
həm özümə,
həm də sıxdığın ələ.
heç nə yaraşmır,
yaraşmır heç nə,
nə mənə, 
nə də ki sənə.