kimə!?

hara getsəm
hara üz tutsam
sənə aparır bu şəhər məni
neyniyim!?
yandırımmı bu şəhəri
ya da səhəri gözləyim
günəş doğsun yeni günəş
deyirlər hər səhər
bir yenilik gətirir
mənim səhərimsə çox dala qalıb
yoruldum ta
başqa bir səhər
başqa bir günəş doğsun
rəngi sarı yox
lap fərqli olsun
ya da heç olmasın
eləcə bu şəhərdə 
elə burdaca
yıxılım qalım
Bakı, məndən xəbərin yox
necə ki, mənim səndən
get, istəsən insanlarıda apar
sən onlarsız heçsən,
necə ki mən, Bakı !

tələs.

sənsiz tez keçir
günlər
saatlar
nə dərdi nə qəmi
anıb gedirəm
olmur deyə deyə
baxır aynana
gözüm danışammır
dilim də görmür
məni kim gətirib
sənin yanına
kim gəlib alacaq
növbəti dəfə
heyf ki, özümü ala bilmirəm
azacam, itəcəm
deyəsən yenə.

Love with little hands.

We have lost even this twilight.
No one saw us this evening hand in hand.
While the blue night dropped on the world.
I have seen from my window the fiesta of sunset in the distant mountain tops.
sometimes a piece of sun burned like a coin in my hand.
I remembered you with my soul clenched in that sadness of mine that you know.
where were you then?
Who else was there?
Saying what?
Under the summer roses


When the flagrant crimson
Lurks in the dusk of the wild red leaves,
Love with little hands, comes and touches you.
With a thousand of memories,  and asks you:
Beautiful, unanswerable question.

No more !

No more thing. Just be away Vus !

adsız.

nə gülürsən mənə yenə
dodaqların
gözün gülür
elə bilki 
ruhun gəlib öz yerinə
nə qəribə


qalma
get
qorxu gəlir canıma
çox uzaqsan
nələr gəlir ağlıma




isti yay yağışı yağsın istərəm
qırıq aynam
daş otağım
bir də 
şam ətrafında qızışan pərvanələr
bəyaz əlbisəli
parlaq gözlü pərvanələr
nağıllardakı təki 
bir at
bir araba 
bir də qılınc verin mənə
amma
bir az fərqli sonluqla


qaçmayım dalınca
axtarmayım səni
qaranlıq ormanda


və səni xatırladan
andıran
bir şey qalsın
soyuq bir əşya 
və ya nəsə


uzun uzun adımı çağır
və birdən sus


səssliyin səsini dinlə
nə qal 
nə də get
bilmirəm
nə edirsən et