yenədə parta arxasında oturmuşam
yenə də piano notları rəqs edir qulaqlarımda
yenə də sərin meh əsir çöldə, yenə də soyuqlar başlayıb.
bax, heç nə dəyişməyib, sadəcə biz insanlar dəyişirik.
gülüşümüz azalır, artan isə uzaq olan yollar, bərabər olan yollarımız olur.
sökük evlər, qalın paltarlar, birdə bizi isidən ruhumuzun nəfəsi.
uzaqlardan gələn səslər hamısı səni xatırladır.
o qədər uzaq olmusan ki, görsəm səni tanıyacaq mı gözlərim, yoxsa məni bir az da uzaq tutacaq sonra səsləyəcəksən...
o qədər darıxıram ki.
sən axı başqasan, sən axı mələksən
mənim mələyim.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment