yenə mi...!

bir anlıq, bir neçə dəqiqəlik qaldım...

doyamadım gözlərinə baxmaqdan..
sanki qapanıb damcılarına bir çətir tək islandım yağışlarında, 

süzülüb gözlərindən dodaqlarına yönəldim, kiçicik dodaq çatlarını qucaqlayıb 

boğdum özümü gülüşlərlə ki, necə də vuruldum...
vuruldum sənə bir anlıq, bir ilk baxış deyil, bir sevgi də deyil,

sadece o qeder xoş təəssürat yaratdın ki, donub qaldım bəbəklərinə baxdım durmadan
qulaqlarımda saksafon sədasì, gözlərimdə mavi okean, qoxun isə kənarda suyla oynaşan dəniz pərilərinə çəkdi...

əllərim əsir, gözlərimdə təbəssüm yaranır hələ də, sanki dunyanın sonunda bir dayanacaq var, qısılıb ora sənin gələcəyini gözləyirəm... ama gəlməyini istəmiəcəm, sadəcə hər gələnin təbiətini məhv edirəm, okeanını kiçik dənizlərə bölüb parçalayıram...səni parçalamaq istəmirəm, sadəcə bir anlıq yanımda olmağını istədim...daha çox qalmaq, daha çox baxmaq gözlərinə, bəyaz əlbisənin üzərinə düşən günəş işıltısı qamaşdırsın gözlərimi istədim...
tək tək gülüşün, dodaqlarından qulaqlarıma göndərdiyin səsin, zərif, incə gözəlliyin indicə alt üst etdi məni
mən sənə vuruldum sən bilmədən

12 Sentyabr

12:00 ( Gəncliyə gedən yolun kənarında yerləşən aptek... )