daha çox darıxdıqca, daha çox unudursan,
uzaqlarda olduqca daha çox, təmiz, özün təki nəfəs alırsan
sanki səndə uzaqdasan, bir an gəlib bir an isə gedən yuxu təki...
ah çəkirsən, nəfəsin də sınır gedir bir anlığa, yenə də gülüşünü gizləmirsən...
hündür binanın, böyük bir pəncərəsının qarşısındayam sanki, bardaş qurmuşam, yüksəldikcə hava daha da təmizlənir...
gəl oturaq bir az, başımı dizlərinə qoyum, azacıq danış, mənsə səssizcə gözlərinə tamaşa edim...
No comments:
Post a Comment