mayıs sıkıntısı

aklımdan çıkması bile zor bir duman
karanlık odada ağlıyor gibi durmuş kadehler


çok mu acı çekdirdim ona, çokmu yaktım canını, çokmu ?!
n' apdım ben Tanrım !...
ufacık bi çocuğu odaya kapatıp, dövdüm, ağladı peşimden
ısırdı kollarını, gönlünü aldım ufacık ufacık
kadehime şarab dökdü, onunla bir uyudum, küçüldük, hiç kimse görmeden küçük çocuklar gibi oynadık herkesden uzak.
ne kadar çabuk geçiyormuş zaman
ne kadar acı oluyor ruyalar
bazen uyanmak bile zor gelir
Allahım, sen büyüksün, bak ben böyle de çok memnunum
bak, gülümsüyorum )
artık bana hiç biri gerek değil
ben de onlara, her birinin kendi hayatı var
çok acıdım, çok yoruldum, çok ağladım...
benim içimde saklayacak kadar onlar var, artık gerek değiller
hepsini anarım, sıkarım kalbime uyurum yavrular gibi
her uyuduğumda
artık onları unutmam gerekdiğini anladım, artık yeni bir isim, yeni bir arkadaş, yeni bir ben gerek bana
seni sevmek ne güzel Allahım
ne güzel ismin
Allahım