bir azacıq soyuq su vurdum üzümə,
bir azacıq dərindən nəfəs,
bir azacıq gülümsəmək,
bir azacıq
bir azacıqda anamın əllərinin istisini yanağımda hiss etdim.
hər şey necədə gözəl
dərimdən körpə vaxtı gələn süd qoxusunu hiss etdim...
atamın kiçik, azacıqda dərin və susqun gülümsəməsini xatırladım.
bir azda köhnə məhəlləmizdə yerləşən bir foto studiya yadıma düşdü, hər şəkilin üzərində kiçik hərflərlə yazılardı "foto studiya 8 mk.rayon"...körpə olmaq istədim
biz necədə qəribəyik, hər şeyi dəyişmək istəyirik, amma belə də gözəldi
ətrafına baxdıqca, hər şeyi görmək mümkün olur.
sadəcə zamana inam gərək deyil.
buraxar yarı yolda bizi o da, istədikcə...
Apocalyptica - the Unforgiven
No comments:
Post a Comment